Ik kwam 24 kilo aan. En nee, niet verdeeld over 4 zwangerschappen (was dat maar waar). Maar gewoon keurig, schoon aan de haak, tijdens één zwangerschap. Wat dit betreft zijn mijn zwangerschappen een soort opwaartse spiraal. Je kunt het vergelijken met hardlopen. Hoe vaker je het doet, hoe meer kilometers je kunt hardlopen. Geweldig! Maar als het om kilo’s gaat, dan is er niets om geweldig te vinden. Want kwam ik tijdens mijn eerste drie zwangerschappen respectievelijk 9, 12 en 13 kilo aan. Bij de vierde was het einde zoek en steeg de teller van mijn weegschaal naar een angstaanjagende 94 kilo. En ja, dat is veel als je 1.72 lang bent!!

Meer om van te houden

De reacties van mijn omgeving op dit kolossale lijf waren misschien wel het meest om over naar huis te schrijven. Als ik aan mijn man vroeg of hij me dik vond, dan antwoordde hij: “Natuurlijk niet, je draagt ons kind”. Toen ik aangaf dat dit een lieve reactie was, maar geen antwoord op mijn vraag, was zijn reactie: “Hoe meer Floor, hoe meer om van te houden.” Tja, van zo’n tekst zakt mij de broek dus af. Spreekwoordelijk dan, want de realiteit was dat mijn broek al maanden niet meer paste en mijn rokken centimeters diepe, knalrode strepen in mijn vel achter lieten. Maak kennelijk houdt mijn man hier van.

Verdikte bovenarmen

Nee, neem dan de reactie van mijn oudste. “Mam, doet het zeer als ik hier (mijn bovenarm) druk?” “Nee, niet meer dan normaal. Hoezo?” “Als ik een bult op m’n knie heb en ik druk erop, dan doet dat pijn.” Ai. Nu moet ik mijn zoon gaan uitleggen dat de verdikking van mijn bovenarmen geen direct gevolg zijn van een klap of stoot, maar (voorlopig) blijvend resultaat van een zwangerschap. Of van een gebrek aan discipline, het is maar hoe je het bekijkt. Maar begrijpt een jongen van 8 dit? Ik neem geen proef op de som en wimpel hem af met een snoepje. En vooruit, ik neem er zelf ook nog één.

Gebrek aan discipline

Toen ik in de laatste weken van mijn zwangerschap ’s nachts wakker lag spookten twee vragen steeds door mijn hoofd. De eerste: waarom komen vrouwen vaak tientallen kilo’s aan, terwijl een pasgeboren frummeltje meestal niet meer dan 8 pond weegt? En ja, ik heb heus ook gelezen dat vruchtwater, placenta en extra bloed al snel een kilo of 5 wegen. Maar dan nog moest ik die overige 15 kilo ergens vandaan gehaald hebben.
En de tweede vraag: waarom kom ik tijdens deze zwangerschap twee keer zoveel aan, dan tijdens mijn eerste drie zwangerschappen? Je zou toch denken dat ik de truc zo langzamerhand moet kennen? Of dat ik zo lekker in beweging blijf, nu ik drie kleine koters heb om de hele dag achter aan te rennen. Het antwoord op deze vraag is – hoe verrassend – een beschamend gebrek aan discipline. Heel simpel. Ik stopte al na 11 weken zwangerschap met sporten. Eindelijk een excuus om niet meer naar dat dampende zweethol te hoeven gaan. En daarbij at ik van week 4 (net na de test) tot week 39 alles waar ik zin in had. Ik had gemerkt dat de kilo’s er na mijn eerste drie zwangerschappen afvlogen dankzij de borstvoeding. En dus ergens het geloof dat baby 4 vast wel 24 kilo weg kon drinken. Nou, niet dus.

Wurgcontract

Ik moet eerlijk toegeven. Baby 4 was – net als haar twee zussen en broer – ook verzot op moedermelk en dus waren de eerste 9 kilo er na de bevalling vlot af. Toen ik zelf weer in beweging kwam, weer normaal ging eten en weer als een bezetene achter mijn kroost aanholde in huis, in de speeltuin en in het bos waren ook 9 andere extra kilo’s in 5 maanden tijd rap verdwenen. Maar dan die 6 laatste kilo’s. De hel! Alsof ze door een plastisch chirurg stiekem in mijn slaap aan mijn lichaam vastgezet waren. Om er nooit, maar dan ook nooit meer vanaf te gaan. Een wurgcontract, waar je je levenlang niet meer onderuit komt. Want al eet ik dagenlang geen vetten en koolhydraten, drink ik liters water en sport ik (redelijk) fanatiek, de weegschaal geeft me keurig 76 kilo. En dat is voor mij echt zes kilo te veel.

Tankini

Een vriendin nodigde me onlangs via Whats App uit voor de groep ‘bikini challenge’. Tientallen vrouwen moedigen elkaar via de app aan om te sporten, gezond te eten en zo dus af te vallen. Met als doel over 10 weken strak en shiny in een bikini op het strand te verschijnen. Wat een giller! Als ik met dit lijf op het strand verschijn komt de kustwacht me hoogstpersoonlijk terug de zee in rollen. Tien weken is wat ambitieus om daar een afgetraind, gebronsd lijf van te maken. Even geen bikini voor mij dit jaar. De tankini is dit jaar meer dan hip, heb ik me laten vertellen.

Zaterdagavond

De moed is me inmiddels in de schoenen gezonken. Want mijn jongste is inmiddels één jaar geworden. En wat had ik graag weer in mijn oude kloffie gepast op haar eerste verjaardag. Maar ja, niet gelukt. En of het nog gaat lukken, is nog maar de vraag. Vier zwangerschappen hebben kennelijk veel van m’n lijf gevraagd. En een zaterdagavond op de bank met m’n man en onze vier bloedjes is toch echt niet compleet zonder een bakje chips, een blokje kaas en een glaasje (of flesje) wijn. Dit genot kost mij kennelijk zes kilo. Vooruit dan maar. Proost!

 

floor2

Ik ben Floor, 34 en moeder van 4 kids. Drie dotjes van meisjes (1, 3 en 5) en één stoere vent (8). En ja, zo’n groot gezin brengt de nodige chaos, hilariteit en onverwachte situaties met zich mee. Maar ik geniet er van, iedere dag op nieuw (’s nachts soms minder). Genoeg om over te bloggen dus!

 

 

 

Beeld: Pinterest